To Αρκουδακι

Ενα ομορφο βραδυ μια οικογενεια ετοιμαζονταν να βαλει το κοριτσακι τους για υπνο. Ενω η μητερα το ετοιμασε βοηθοντας το να πλυνει σωστα τα δοντια του και το προσωπο του ο πατερας το εβαλε στο κρεββατι και το σκεπασε. Υστερα απλωσε το χερι του και επιασε ενα μικρο καφε αρκουδακι το οποιο το εβαλε στην αγκαλια της κορης του. Η κορη αμεσως το εσφιξε κοντα της και ρωτησε τον πατερα της με την παιδικη αθωωτητα του.
- Μπαμπα, γιατι τα αρκουδακια μας προστατευουν οταν παμε για υπνο??
Ο πατερας της της χαμογελασε γλυκα και της ειπε μια ιστορια.
- Καποτε τα παλια χρονια, μακρια απο την δικια μας πολη υπηρχε ενα μικρο χωριουδακι το οποιο ηταν χτισμενο μεσα στο δασος. Ολοι οι κατοικοι του ζουσαν σε αυτο δασος περνωντας οτι χρειαζονταν για να ζησουν απο αυτο. Φρουτα, ξυλο, ψαρια απο το ποταμι και κρεας απο τα ζωα. Ολα κυλουσαν ηρεμα μεχρι που ενα βραδυ τρια παιδια αποφασισαν να πανε στο δασος την νυχτα και να ψαξουν για νεραϊδες γιατι λεγονταν οτι αργα την νυχτα αυτες βγαινουν απο τα σπιτακια τους στο δασος και πηγαιναν να πλυθουν σε μια λιμνουλα βαθια μεσα στο δασος. Ετσι λοιπον σιγουρευτικαν οτι οι γονεις τους ειχαν κοιμιθει και οτι δεν κυκλοφορουσε κανεις στο χωριο και το σκασανε κρυφα για να πανε στην λιμνουλα.
- Μεσα στο σκοταδι? Δεν φοβονταν? Ειπε το κοριτσακι λιγακι τρομαγμενο.
- Φοβονταν σιγουρα, αλλα η περιεργεια τους ηταν μεγαλυτερη απο τον φοβο τους. Ετσι λοιπον μπηκαν στο δασος και αρχισαν να κατευθυνονται προς την λιμνη. Ο ενας κοντα στον αλλον και περπατουσαν πολυ προσεκτικα προσπαθοντας να ξεχωρισουν τους τρομακτικους θορυβους που ακουγονταν μεσα στο δασος λεγοντας ο ενας στον αλλον οτι ηταν διαφορα ζωα, οπως καποια κουκουβαγια η λαγος. Πηγαιντας λοιπον ολο και βαθυτερα μεσα στο δασος καποια στιγμη ακουσαν εναν ηχο διαφορετικο απο τους αλλους. Λυκους να αλυχτανε, και απο οτι μπορουσαν να ακουσουν ηταν πολυ κοντα.
- Ωωωωωωωω!!! εβγαλε μια φωνουλα το κοριτσακι και αγκαλιασε το αρκουδακι της πιο σφιχτα.     Ο πατερας της συνεχισε την ιστορια. - Καταλαβαν οτι οι λυκοι τους πλησιαζαν ολο και περισσοτερο και εκαναν να τρεξουν προς το χωριο αλλα μεσα στον πανικο τους χαθηκαν. Ετσι ετρεχαν σε κυκλους μεσα στο δασος με τους λυκους να τους πλησιαζουν ολο και περισσοτερο. Μεσα σε λιγες στιγμες ο πρωτος λυκος εμφανιστηκε μπροστα τους. Οταν εκεινα εκαναν να τρεξουν προς την αντιθετη κατευθηνση ειδαν αλλους δυο λυκους απο πισω τους. Τους ειχαν περικυκλωσει και δεν ηξεραν τι να κανουν. Εχασαν οτι λιγο θαρρος ειχαν και επεσαν στα γονατα και οι τρεις αγκαλιαζοντας ο ενας τον αλλον και εκλαιγαν δυνατα. Οι λυκοι τους πλησιαζαν σιγα σιγα μυριζοντας τους. Οταν ομως ηταν ετοιμοι να τους χιμιξουν εγινε κατι αναπαντεχο!!! Μια αρκουδα ορμησε στο σημειο οπου ηταν τα παιδια και μπηκε αναμεσα απο αυτα και τους λυκους. Οι λυκοι της γρυλισαν δυνατα και αρχισαν να περιτρυγιριζουν την ιδια εκνευρισμενοι που τους χαλασε το γευμα. Η αρκουδα ομως δεν μετακινιθηκε απο την θεση της. Ενας λυκος εκανε να ορμηξει προς τα πανω της ομως εκεινη τον εσπρωξε μακρια με τα μεγαλα και δυνατα ποδια της. Ο λυκος επεσε κατω κλαψουριζοντας και με το που σηκωθηκε χαθηκε μεσα στο δασος. Οι αλλοι δυο λυκοι γρυλισαν αλλη μια φορα στην αρκουδα και χαθηκαν και εκεινοι μεσα στο δασος. Οταν η αρκουδα ειδε οτι δεν υπηρχε πια κινδυνος γυρισε προς τα παιδια που ακομα κλαιγανε γιατι πιστευαν οτι ναι μεν γλυτωσαν απο τους λυκους αλλα θα τους ετρωγε η αρκουδα.     - Και τι εγινε; ρωτησε το κοριτσακι γεματο αγωνια? - Η αρκουδα πλησιασε την μουσουδα της αναμεσα στην αγκαλια των αγοριων και εγλυψε τα δαρκυα του ενος. Υστερα τα κοιταξε για λιγο και γυρισε απο την αλλη ετοιμη για να φυγει. Οταν το ειδαν αυτο τα αγορια τοτε σταματησαν να κλαινε απορημμενα που η αρκουδα δεν τους ειχε φαει ακομα. Περασαν μερικα λεπτα αλλα η αρκουδα δεν ειχε φυγει ακομα. Ειχε γυρει το κεφαλι της και τα κοιταζε σαν να τα περιμενε. Τοτε το ενα απο τα αγορια, αυτο που ειχε γλυψει, σηκωθηκε και πλησιασε την αρκουδα και πιαστηκε απο την γουνα της. Γυρισε στα αλλα παιδια και τους ειπε. " Νομιζω οτι θελει να μας παει πισω στο χωριο". Τα αλλα παιδια τοτε κοιταχτηκαν και δυσπιστα ακομα σηκωθηκαν και πλησιασαν την αρκουδα σιγα σιγα και πιαστικαν και αυτα απο την γουνα της. Τοτε η αρκουδα γυρισε το κεφαλι της μπροστα και αρχισε να περπατα. Τα αγορια πιασμενα απο την γουνα της την ακολουθουσαν χωρις να εχουν ιδεα που τα οδηγουσε. Ελπιζαν μονο να κατευθηνονταν προς το χωριο... Εντωμεταξυ το χωριο ειχε διαπιστωσει την απουσια τους και ειχαν ξεχυθει μεσα στο δασος ψαχνοντας τα. Μετα απο ωρες αναζητησης και ενω ειχαν μαζευτει μπροστα στο χωριο για να κοιταξουν καποια καινουργια περιοχη για τα αγορια εμφανιστηκε μπροστα τους η αρκουδα. Αμεσως ολοι τρομαξαν και ετοιμαστηκαν να αμυνθουν πριν η αρκουδα τους επιτεθει. Αλλα ακουστηκε μια φωνη απο εναν χωρικο που τους σταματησε ολους πριν κανουν κακο στην αρκουδα. "Περιμενετε!!! Κοιταξτε!!!". Δειλα δειλα πισω απο την αρκουδα εμφανιστηκαν τα αγορια τα οποια μολις ειδαν τους γονεις τους ετρεξαν γρηγορα στην αγκαλια τους. Η αρκουδα σιγουρευτικε οτι τα αγορια ηταν ασφαλη και επειτε γυρισε για να φυγει μεσα στο δασος. Μια μητερα ετρεξε προς την αρκουδα φωναζοντας της. "Περιμενε." και ενω η αρκουδα γυρισε εκεινη επεσε στα γονατα και αγκαλιασε σφιχτα την αρκουδα απο τον λαιμο χωρις να φοβαται. " Σε ευχαριστω" της ειπε σχεδον ψυθιριστα και εκλαψε. Οταν αφησε την αρκουδα απο την αγκαλια της εκεινη την κοιταξε για λιγο και υστερα γυρισε ξανα προς το δασος και εφυγε. Απο τοτε ολοι στο χωριο σεβονταν της αρκουδες. Κανεις ποτε δεν εμαθε γιατι η αρκουδα προστατεψε τα παιδια, και γιατι τα οδηγησε στο χωριο. Σιγα σιγα αρχισαν να λενε την ιστορια στα μικροτερα παιδια και να φτιαχνουν μικρα αρκουδακια για να προστατευουν τα παιδια οταν πανε για υπνο. Να τα προστατευουν απο κακα ονειρα και απο τερατα οταν εκεινα φοβοντουσαν να κοιμηθουν. Και ποτε κανενα παιδι σε εκεινο το χωριο δεν φοβηθηκε να ξανακοιμηθει οταν ειχε το αρκουδακι του αγκαλια. Οταν ο πατερας τελειωσε την ιστορια το κοριτσακι του ειχε αποκοιμηθει σφιγγοντας ακομα δυνατα στην αγκαλια του το αρκουδακι της. Και ειχε αποκοιμηθει με ενα ξεγνοιαστο χαμογελο γιατι ειχε το αρκουδακι της να την προστατευει.