Το σκοταδι τους ειχε περικυκλωσει μεσα στις κατακομβες. Τρεις από τους τεσσερις συντροφους ηταν ανυσυχοι. Κοιτουσαν συνεχως αριστερα και δεξια για καποιον κινδυνο που θα ξεπροβαλε και δεν θα τον αντιλαμβανονταν νωρις και θα σημαινε τον θανατο τους. Ο τεταρτος συντροφος εδώ και δυο λεπτα στεκονταν μπροστα από μια λιγο μεγαλυτερη αιθουσα και σιγοτραγουδουσε. Ξεκινησε από καποιες χαμηλες νοτες και σιγα σιγα ανεβαινε στην κλιμακα τους κρατωντας την κάθε νοτα για μερικα δευτερολεπτα.
Μα τι κανει; Ρωτησε ο ενας από τους συντροφους.
Ελεγχει για παγιδες. Απαντησε κοφτα ο διπλανος του που ηταν ντυμενος με χιτωνα που συμβολιζε ότι ανηκε στους γκρι μαγους.
Μα ο Ολκεν ειπε ότι ελεγξε και δεν βρηκε καμμια παγιδα. Ξαναρωτησε ο πιο βαρια εξοπλισμενος συντροφος.
Ναι αλλα αυτές οι κατακομβες δεν είναι συνιθησμενες. Ανηκαν σε λαο ο οποιος ειχε την μουσικη ενταγμενο τοσο πολύ στην ζωη του που ακομα και τις παγιδες τους τις εφτιαχναν ώστε να ανταποκρινονται σε συγκεκριμενους θορυβους. Γιαυτο αλλωστε πηραμε και τον Βαρδο μαζι μας. Είναι ο πιο ειδικος σε αυτόν τον λαο και στην κουλτουρα του.
Ναι το φανταζομαι… Αλλα ακομα δεν μπορω να καταλαβω τι προσπαθει να κανει ακριβως τραγουδωντας.
Ο Βαρδος ενώ συνεχιζε να αλλαζει νοτες, ξαφνικα μια νοτα του αντοιχησε πιο εντονα από τις προυγουμενες μεσα στην αιθουσα. Οι τοιχοι από την στοα συντονιστικαν στον ηχο και εκεινος αρχισε να πολλαπλασιαζετε. Τοτε εκεινος εδωσε περισσοτερη ενταση με την φωνη του μεχρι που ενιωθες τον χωρο να συντονιζετε και να αρχιζει να τρεμει, πολύ αχνα αλλα αισθητα. Τοτε ενισχυσε ακομα περισσοτερο την φωνη του με την δυναμη της μαγειας του και το μερος αρχισε να σειετε! Αυτό κρατησε μερικα δευτερολεπτα και οι συντροφοι του αναγκαστικαν να κλεισουν τα αυτια τους με τα χερια τους. Αναμεσα στην βοη και στο τρεμουλο αρχισε ξαφνικα το πατωμα μπροστα τους να υποχωρει!!! Δυο – τρεις πλακες στο πατωμα μπροστα τους εβγαλαν έναν εκκωφαντικο ηχο στην νοτα που τραγουδουσε ο βαρδος και αμεσως υποχωρησαν σε μια μεγαλη τρυπα με καρφια περνωντας μαζι τους σχεδον ολο το πατωμα αφηνοντας μονο ένα λεπτο μονοπατι στο οποιο θα μπορουσε να περπατησει η συντροφια. Μολις υποχωρησε και το τελευταιο κομματι του πατωματος που ηταν μερος της παγιδας τοτε μονο σταματησε ο βαρδος να τραγουδα.
Τωρα μπορουμε να προχωρησουμε. Ειπε δειχνοντας τους το μικρο μονοπατι που ηταν αθικτο.
Ο Βαρδος ηταν ψηλος, κοντοκουρεμενος με ένα ελαφρυ μουσι γυρω από το στομα και το πιγουνι και ντυμενος με ελαφρια, δερματινη πανοπλοια. Πανω του μπορουσες να ξεχωρισεις το λαουτο του, το φλαουτο του και ένα λεπτο σπαθι που κρεμονταν στο πλαι της ζωνης του.
Οι υπολοιποι συντροφοι ειχαν εμφανως εντυπωσιαστει από τις ικανοτητες του Βαρδου! Αμεσως μολις ξαναβρηκαν το κουραγιο τους αρχισαν να προχωρανε προς την τελευταια αιθουσα αυτου του μερους. Περιτρυγυριζαν αυτές τις στοες πανω από μιση μερα. Επρεπε να φτανουν στο τελους τους σιγουρα. Μολις φτασανε στην τελευταια πορτα, ο Ολκεν βγηκε παλι μπροστα και ελεγξε τριγυρω. Μετα πιεσε μερικα σημεια στο τοιχο γυρω από την πορτα και ακουστηκε ένα κλικ και η πορτα ανοιξε. Τοτε μπορστα μπηκε ο πολεμιστης με το σπαθι και την ασπιδα στο χερι του και εσπρωξε σιγα σιγα την πορτα. Μεσα απόλυτο σκοταδι. Ο μαγος ψυθιρισε δυο λεξεις και μια μικρη μπαλιτσα φωτος μετακινηθηκε προς το κεντρο του δωματιο. Γυρω γυρω αχνοφαινονταν μερικοι πυρσοι. Τοτε ο μαγος εκανε μια κυκλικη κινηση με το αριστερο του χερι και οι πυρσοι αναψαν αποκαλυπτοντας ένα μικρο δωματιο με τεσσερα μικρα σεντουκια και μερικα σκορπια νομισματα και πετραδια στο εδαφος.
Επιτελους!!! Το θησαυροφυλακιο!!! Ειπε ο Ολκεν γεματος χαρα.
Βαρδε πρεπει αν ελεγξεις για παγιδες; Ρωτησε ο μαγος.
Όχι. Η τελευταια ηταν αυτή που περασαμε. Απαντησε εκεινος κοιταζοντας εξεταστικα τριγυρω του. Μπορειτε να παρετε το θησαυρο.
Μουσικη στα αυτια μου!!! ειπε ο πολεμιστης και αμεσως ορμηξε στο σεντουκι μπροστα του, αποκαλυπτωντας το πολυτιμο περιεχομενο του.
Ο καθενας μας από ένα σεντουκι λοιπον. Ειπε ο μαγος και πηγε και αυτος να παρει το μεριδιο του όπως και ο τριτος συντροφος του.
Ο Βαρδος ακομα εξεταζε τα τειχοματα γυρω από την αιθουσα χωρις να τον πολυνοιαζει το σεντουκι του. Ένα σημειο του κεντρισε το ενδιαφερον και πηγε πιο κοντα. Μολις εξετασε λιγο παραπανω τον τοιχο ειδε καποια στοιχεια γραφης σε μια αγνωστη για πολλους γλωσσα.
Το φεγγαρολουλουδο… Ψελλισε.
Από πισω του ο Ολκεν πεταχτηκε και ρωτησε.
Τι ψαχνεις εκει;
Έναν παλιο θρυλο.
Θρυλο; Τι θρυλο;
Ένα λουλουδι…
Λουλουδι; Πφφφ… Αν δεν είναι χρυσαφι δεν με ενδιαφερει τοτε. Και αμεσως αρχισε να μαζευει τα λιγα νομισματα και πετραδια από το εδαφος μιας και κανεις δεν τα ειχε αναφερει ακομα και προλαβαινε να τα τσεπωσει.
Ο Βαρδος εβγαλε μια περγαμηνη και εγραψε καποια πραγματα για λιγα λεπτα και μετα πηγε μαζι με τους υπολοιπου και συγκεντρωσαν τα πραγματα τους στο κεντρο του δωματιου. Εκει ο μαγος χρησιμοποιησε ένα ξορκι τηλεμεταφορας που τους εβγαλε εξω από τις κατακομβες και τους πηγε στην εισοδο οπου περιμεναν τα αλογα τους. Εκει φορτωσαν τα λαφυρα τους στα αλογα και αρχισαν το ταξιδι της επιστροφης στην πολη της Αλενιεν. Τρεις από τους συντροφους χαρουμενοι και ευθημοι πινοντας κρασι από τα φλασκια τους και σιγοτραγουδοντας!!! Ενας τους, ο Βαρδος, σκεπτικος με ένα μικρο χαμογελο κοιτουσε προς το φεγγαρι και μουρμουρισε.
Το Φεγγαρολουλουδο… Πλησιαζω…
Μα τι κανει; Ρωτησε ο ενας από τους συντροφους.
Ελεγχει για παγιδες. Απαντησε κοφτα ο διπλανος του που ηταν ντυμενος με χιτωνα που συμβολιζε ότι ανηκε στους γκρι μαγους.
Μα ο Ολκεν ειπε ότι ελεγξε και δεν βρηκε καμμια παγιδα. Ξαναρωτησε ο πιο βαρια εξοπλισμενος συντροφος.
Ναι αλλα αυτές οι κατακομβες δεν είναι συνιθησμενες. Ανηκαν σε λαο ο οποιος ειχε την μουσικη ενταγμενο τοσο πολύ στην ζωη του που ακομα και τις παγιδες τους τις εφτιαχναν ώστε να ανταποκρινονται σε συγκεκριμενους θορυβους. Γιαυτο αλλωστε πηραμε και τον Βαρδο μαζι μας. Είναι ο πιο ειδικος σε αυτόν τον λαο και στην κουλτουρα του.
Ναι το φανταζομαι… Αλλα ακομα δεν μπορω να καταλαβω τι προσπαθει να κανει ακριβως τραγουδωντας.
Ο Βαρδος ενώ συνεχιζε να αλλαζει νοτες, ξαφνικα μια νοτα του αντοιχησε πιο εντονα από τις προυγουμενες μεσα στην αιθουσα. Οι τοιχοι από την στοα συντονιστικαν στον ηχο και εκεινος αρχισε να πολλαπλασιαζετε. Τοτε εκεινος εδωσε περισσοτερη ενταση με την φωνη του μεχρι που ενιωθες τον χωρο να συντονιζετε και να αρχιζει να τρεμει, πολύ αχνα αλλα αισθητα. Τοτε ενισχυσε ακομα περισσοτερο την φωνη του με την δυναμη της μαγειας του και το μερος αρχισε να σειετε! Αυτό κρατησε μερικα δευτερολεπτα και οι συντροφοι του αναγκαστικαν να κλεισουν τα αυτια τους με τα χερια τους. Αναμεσα στην βοη και στο τρεμουλο αρχισε ξαφνικα το πατωμα μπροστα τους να υποχωρει!!! Δυο – τρεις πλακες στο πατωμα μπροστα τους εβγαλαν έναν εκκωφαντικο ηχο στην νοτα που τραγουδουσε ο βαρδος και αμεσως υποχωρησαν σε μια μεγαλη τρυπα με καρφια περνωντας μαζι τους σχεδον ολο το πατωμα αφηνοντας μονο ένα λεπτο μονοπατι στο οποιο θα μπορουσε να περπατησει η συντροφια. Μολις υποχωρησε και το τελευταιο κομματι του πατωματος που ηταν μερος της παγιδας τοτε μονο σταματησε ο βαρδος να τραγουδα.
Τωρα μπορουμε να προχωρησουμε. Ειπε δειχνοντας τους το μικρο μονοπατι που ηταν αθικτο.
Ο Βαρδος ηταν ψηλος, κοντοκουρεμενος με ένα ελαφρυ μουσι γυρω από το στομα και το πιγουνι και ντυμενος με ελαφρια, δερματινη πανοπλοια. Πανω του μπορουσες να ξεχωρισεις το λαουτο του, το φλαουτο του και ένα λεπτο σπαθι που κρεμονταν στο πλαι της ζωνης του.
Οι υπολοιποι συντροφοι ειχαν εμφανως εντυπωσιαστει από τις ικανοτητες του Βαρδου! Αμεσως μολις ξαναβρηκαν το κουραγιο τους αρχισαν να προχωρανε προς την τελευταια αιθουσα αυτου του μερους. Περιτρυγυριζαν αυτές τις στοες πανω από μιση μερα. Επρεπε να φτανουν στο τελους τους σιγουρα. Μολις φτασανε στην τελευταια πορτα, ο Ολκεν βγηκε παλι μπροστα και ελεγξε τριγυρω. Μετα πιεσε μερικα σημεια στο τοιχο γυρω από την πορτα και ακουστηκε ένα κλικ και η πορτα ανοιξε. Τοτε μπορστα μπηκε ο πολεμιστης με το σπαθι και την ασπιδα στο χερι του και εσπρωξε σιγα σιγα την πορτα. Μεσα απόλυτο σκοταδι. Ο μαγος ψυθιρισε δυο λεξεις και μια μικρη μπαλιτσα φωτος μετακινηθηκε προς το κεντρο του δωματιο. Γυρω γυρω αχνοφαινονταν μερικοι πυρσοι. Τοτε ο μαγος εκανε μια κυκλικη κινηση με το αριστερο του χερι και οι πυρσοι αναψαν αποκαλυπτοντας ένα μικρο δωματιο με τεσσερα μικρα σεντουκια και μερικα σκορπια νομισματα και πετραδια στο εδαφος.
Επιτελους!!! Το θησαυροφυλακιο!!! Ειπε ο Ολκεν γεματος χαρα.
Βαρδε πρεπει αν ελεγξεις για παγιδες; Ρωτησε ο μαγος.
Όχι. Η τελευταια ηταν αυτή που περασαμε. Απαντησε εκεινος κοιταζοντας εξεταστικα τριγυρω του. Μπορειτε να παρετε το θησαυρο.
Μουσικη στα αυτια μου!!! ειπε ο πολεμιστης και αμεσως ορμηξε στο σεντουκι μπροστα του, αποκαλυπτωντας το πολυτιμο περιεχομενο του.
Ο καθενας μας από ένα σεντουκι λοιπον. Ειπε ο μαγος και πηγε και αυτος να παρει το μεριδιο του όπως και ο τριτος συντροφος του.
Ο Βαρδος ακομα εξεταζε τα τειχοματα γυρω από την αιθουσα χωρις να τον πολυνοιαζει το σεντουκι του. Ένα σημειο του κεντρισε το ενδιαφερον και πηγε πιο κοντα. Μολις εξετασε λιγο παραπανω τον τοιχο ειδε καποια στοιχεια γραφης σε μια αγνωστη για πολλους γλωσσα.
Το φεγγαρολουλουδο… Ψελλισε.
Από πισω του ο Ολκεν πεταχτηκε και ρωτησε.
Τι ψαχνεις εκει;
Έναν παλιο θρυλο.
Θρυλο; Τι θρυλο;
Ένα λουλουδι…
Λουλουδι; Πφφφ… Αν δεν είναι χρυσαφι δεν με ενδιαφερει τοτε. Και αμεσως αρχισε να μαζευει τα λιγα νομισματα και πετραδια από το εδαφος μιας και κανεις δεν τα ειχε αναφερει ακομα και προλαβαινε να τα τσεπωσει.
Ο Βαρδος εβγαλε μια περγαμηνη και εγραψε καποια πραγματα για λιγα λεπτα και μετα πηγε μαζι με τους υπολοιπου και συγκεντρωσαν τα πραγματα τους στο κεντρο του δωματιου. Εκει ο μαγος χρησιμοποιησε ένα ξορκι τηλεμεταφορας που τους εβγαλε εξω από τις κατακομβες και τους πηγε στην εισοδο οπου περιμεναν τα αλογα τους. Εκει φορτωσαν τα λαφυρα τους στα αλογα και αρχισαν το ταξιδι της επιστροφης στην πολη της Αλενιεν. Τρεις από τους συντροφους χαρουμενοι και ευθημοι πινοντας κρασι από τα φλασκια τους και σιγοτραγουδοντας!!! Ενας τους, ο Βαρδος, σκεπτικος με ένα μικρο χαμογελο κοιτουσε προς το φεγγαρι και μουρμουρισε.
Το Φεγγαρολουλουδο… Πλησιαζω…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου