H Ονειροκλεφτρα

         Μια φορα και εναν καιρο σε μια μεγαλη πεδιαδα, βρισκονταν ενα χωριο το οποιο ηταν φημισμενο για την βιαιοτητα του. Καθημερινα ακουγονταν εντονες διαφωνιες μεταξυ των κατοικων του και ξεσπουσαν μεγαλες αψιμαχιες για ασημαντα πραγματα. Μεχρι και στα χερια πιανονταν πολλες φορες αδερφος με αδερφο. Βεβαια ηταν καπως δικαιολογημενο ολο αυτο. Οι κατοικοι του χωριου ειχαν να κοιμηθουν καλα πανω απο ενα μηνα, και αυτο εξαιτιας της ονειροκλεφτρας, που κανεις δεν γνωριζε οτι καθε βραδυπου επεφταν για υπνο εκεινη ερχονταν στο χωριο και τους ρουφουσε τα ομορφα ονειρα τους, αφηνοντας τους μονο με εφιαλτες. Η ονειροκλεφτρα ηταν πνευμα το οποιο τρεφονταν με τα ομορφα ονειρα τα οποια της εδιναν ξανα ανθρωπινα αισθηματα τα οποια λαχταρουσε να ζησει απο τοτε που ηταν ζωντανη. Ειχε παρει την ιδια της την ζωη οταν βρηκε το κοριτσακι της πνιγμενο στο ποταμι... Οι θεοι την καταραστηκαν που πεταξε το δωρο της ζωης, εστω και για το λογο που το εκανε, και απο τοτε τριγυρνα τον κοσμο σαν ονειροκλεφτρα. Απο χωριο σε χωριο κλεβει ονειρα και προχωρα αφηνοντας πισω τξς μονο θανατο και λυπη.

       Συντομα και αυτο το χωριο θα ακολουθουσε την μοιρα των υπολοιπων και θα καταστραφονταν απο τους ιδιους του τους κατοικους. Ομως μια νυχτα συνεβει κατι παραξενο. Ενω η ονειροκλεφτρα τριγυρνουσε μεσα στο χωριο και εκλεβε ονειρα απο τους τρομοκρατημενους απο τους εφιαλτες κατοικους, ξαφνικα ενιωσε μεσα της μια πρωτογνωρη ζεστασια. Μια ζεστασια που καθως μεγαλωνε συνηδιτοποιησε οτι την ειχε ξαναζησει στην ζωη της μονο μια φορα!!! Αμεσως εψαξε να βρει την κοπελα που τα ονειρα της της δημιουργουσαν τετοια γλυκιτητα μεσα της!!! Και οντως δυο σπιτια παρακατω την βρηκε. Κοιμονταν σε ενα κρεββατακι με τον αντρα της σκεπασμενη κατω απο μια βαρια κουβερτα ετσι που φαινονταν μονο το προσωπο της. Η ονειροκλεφτα της πλησιασε πιο πολυ και αρχισε να ρουφα το ονειρο της.

       Μια βαθια αγαπη και καλοσυνη την πλημμυρισε!!! Μα τους θεους ηταν τοσο ομορφο το ονειρο της και αμεσως καταλαβε για πιο λογω εβλεπε ενα τοσο ομορφο ονειρο η κοπελα αυτη. Μολις σημερα ειχε μαθει οτι ειναι εγκυος!!! Το μητρικο της ενστικτο δημιουργησε στο ονειρο της μια ομορφη εικονα αυτης που θηλαζε το νεογεννητο μωρο της! Το μωρο ηταν τοσο μικρο και ελαφρυ αλλα ρουφουσε τοσο λαιμαργα το γαλα της μητερας του. Και οσο περισσοτερο ρουφουσε το μωρο αλλα τοσο ρουφουσε η ονειροκλεφτρα το ονειρο της κοπελας. Αν ηταν ακομα ανθρωπος θα ειχε κλαψει... Ξαφνικα μεσα σε ολη αυτην την αγαπη που ενιωθε ξυπνησαν μεσα της αναμνησεις. Αναμνησεις απο τον καιρο που ηταν ζωντανη. Απο τοτε που θηλαζε το δικο της κοριτσακι. Αν ειχε φωνη τοτε θα ψιθυριζε το ονομα της... Αν ειχε σωμα θα ετρεμε απο του λυγμους της... Αν ειχε καρδια θα χτυπουσε σαν τρελη... Αλλα τωρα το μονο υπηρχε ηταν η ψυχη της η οποια εκαιγε απο αγαπη!!! Καταλαβε το λαθος που ειχε κανει εκεινη την μερα που πηρε την ζωη της. Μετανοιωσε που δεν μπορεσε να κλαψει για το κοριτσακι της που ειχε πεθανει... Τωρα παρακαλουσε τους θεους να την λυπηθουν και να της χαρισουν ματια να κλαψει για αυτη. Η ψυχη ηταν τοσο βαρια και δεν μπορουσε να ξεσπασει με κανεναν τροπο. Και οι θεοι την λυπηθηκαν και την ελευθερωσαν απο την καταρα της. Της εδωσαν ματια για να κλαψει και στομα για να φωναξει. Και καθως την πηραν κοντα της της εδωσαν και χερια. Χερια για να αγκαλιασει το κοριτσακι της που συναντησε στο αλλο κοσμο...