Έχοντας ορκιστεί εσφαλμένα πίστη και αφοσίωση πρέπει να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου στην τυφλή υπακοή;

Ήμουν νέος. Ένας νέος που το όνειρο του ήταν να υπηρετεί την δικαιοσύνη και το δίκαιο. Να υπερασπίζει του αδυνάμους. Να παλεύει για αυτούς που δεν μπορούν να υψώσουν το σπαθί. Με αυτά τα όνειρα πάσχισα για να γινώ ιππότης. Και τα κατάφερα σε πολύ νεαρή ηλικία μάλιστα. Έλεγαν πως ήμουν ο καλυτέρους αναμεσά στους καλυτέρους. Οι ικανότητες μου είχαν γίνει τραγούδι από αρκετούς βάρδους. Μεγάλη τιμή για έναν απλό άνθρωπο. Να τραγουδιέται το όνομα σου ενώ είσαι ακόμα ζωντανός!!! Και μετα από αυτό ο Βασιλιάς μου ζήτησε να μπω στη προσωπική του φρουρά!! Μια τιμή που ποτέ δεν πίστευα ότι θα είχα την ευκαιρία να την ζήσω... Δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη…. Ήμουνα νέος και δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη… Ορκίστηκα πίστη και αφοσίωση. Και αργότερα αποδείχθηκε ότι αυτή η πίστη και η αφοσίωση ήταν τυφλή… Στην αρχή οι διαταγές μας ήταν να συνοδεύουμε τους φόρο εισπράκτορες στα διαφορά χωριά που δεν πλήρωναν τους φόρους ώστε να τους πιέσουμε. Έβλεπα την απογοήτευση στα πρόσωπα χωρικών που άλλοτε τους υπερασπιζόμουν αλλά δεν καταλάβαινα τι πραγματικά έβλεπα… Υστέρα διαταχθήκαμε να εξοντώσουμε ομάδες ανθρώπων που μιλούσαν κατά του βασιλιά μας… Και το κάναμε δίχως δεύτερη σκέψη… Ορκίστηκα πίστη και αφοσίωση στο βασιλιά μου και στην δικαιοσύνη του. Αυτό σκεφτόμουν την ώρα που κατεβαζα το σπαθί μου στα σώματα των ανθρώπων… Σιγουρά έχουν διαπράξει εγκλήματα κατά του στέμματος και της δικαιοσύνης ελεγα στον ευατο μου… Το σκοτάδι στην καρδιά μου μεγάλωνε αλλά εγώ παρέμενα τυφλός… Ο ένας σκοτωμός έφερνε τον άλλον. Κάθε άνθρωπος που έρχονταν κάτω από τις λεπίδες μας όμως φαίνονταν πιο αθώος από τον προηγούμενο… Ορκίστηκα πίστη και αφοσίωση. Τυφλή πίστη και αφοσίωση… Τα χρονιά περνούσαν και το σκοτάδι μεγάλωνε. Μέχρι που ξεκίνησαν οι επιθέσεις στα χωριά. Οι βάρδοι πλέον δεν τραγουδούσαν το  όνομα μου. Οι άνθρωποι με κοιτούσαν με απέχθεια. Οι γυναίκες έκρυβαν τα παιδιά τους. Άρχισα να καταλαβαίνω τι ήταν αυτό που φοβόνταν. Αλλά τι μπορούσα να κάνω. Είχα ορκιστεί πίστη και αφοσίωση… Έφτασε η μέρα που διαταχθήκαμε  να εξαλείψουμε ένα ολόκληρο χωριό του βασιλείου μας. Χωρίς λόγω… Χωρίς αίτια… Απλά για να τρομοκρατήσουμε τα υπόλοιπα… Για να μην αντισταθούν στην δικαιοσύνη του Βασιλιά… Όταν μπήκαμε μέσα στο χωριό και αντίκρυσα τα ματιά των παιδιών που μας κοίταγαν τότε κατάλαβα… Τότε συνειδητοποιείσαι τι είχα κάνει…. Έχοντας ορκιστεί εσφαλμένα πίστη και αφοσίωση πρέπει να περάσω την  υπόλοιπη ζωή μου στην τυφλή υπακοή;;; ΟΧΙ. Έγινα επίορκος εκείνη την στιγμή. Έγινα επίορκος στον βασιλιά μου και στην δικαιοσύνη του. Έδωσα ευθης έναν πιο αληθινό και πιο πραγματικό όρκο.

Ένας ιππότης ορκίζεται στην ανδρεία

Η καρδιά του γνωρίζει μόνο την αρετή

Η λεπίδα του υπερασπίζει τους αβοήθητους

Η δύναμη του υποστηρίζει τους αδυνάμους

Τα λογία του μιλούν μονάχα την αλήθεια

Η οργή του ξεσπά στους υπηρέτες της αδίκου

Αυτός είναι ο νεος όρκος μου που θα υπηρετήσω την υπόλοιπη ζωή μου προσπαθώντας να επανορθώσω για τα λάθη μου. Αυτός είναι ο όρκος μου σαν ιππότης της δικαιοσύνης…